Lista kompozytorów

(1888 Tarnopol - 1963 Lwów) - kompozytor, pianista, muzykolog, nauczyciel, krytyk muzyczny. Rozpoczął studia muzyczne w Lwowskim Konserwatorium u K. Mikuli i W. Kurz, które następnie kontynuował w Pradze studiując na uniwersytecie u Z. Neiedli i O. Hostynskiego, a w konserwatorium u V. Novaka, które ukończył w 1915 roku.

(1745, Głuchów - 1777, Petersburg), kompozytor i śpiewak, uczył się najpierw w Głuchowskiej szkole śpiewaków cerkiewnych, a następnie w Kijowskiej Akademii Mohylańskiej, skąd został zabrany do Dworskiej Kapeli Śpiewaczej w Petersburgu. Od 1758 roku śpiewał w Kapeli, a od 1762 roku był solistą przydwornej trupy operowej.

(1940, Charków - 2003 Izrael) ukończył w 1966 roku Charkowskie Konserwatorium Muzyczne w klasie kompozycji Dmytra Klebanowa. Od tego czasu wykładał kompozycję i instrumentację w tymże konserwatorium, przemianowanym później na Charkowski Instytut Sztuki. Przez pewien okres czasu był przewodniczącym Charkowskiego Oddziału Związku Kompozytorów Ukrainy. W 1994 roku wyjechał do Petersburga, gdzie wykładał instrumentację w Petersburskim Konserwatorium.

(1751, Głuchów - 1825, Petersburg), podstawy wykształcenia muzycznego otrzymał w Głuchowie, w istniejącej od 1738 roku szkole śpiewaków cerkiewnych, z której rekrutowano utalentowanych chłopców do carskiej kapeli chóralnej w Petersburgu. Zabrany do niej w 1759 roku w wieku 8 lat, tu uczył się śpiewu i teorii muzyki, a ponadto kompozycji u B. Galuppiego. Po wyjeździe Galuppiego z Petersburga kontynuował u niego studia w Wenecji. W latach 1769-79 przebywał również w Bolonii i Rzymie.

(ur. 1939, Kijów) jest szczególnie ceniona za swoją chóralną twórczość. Ukończyła Kijowskie Konserwatorium Muzyczne w klasie kompozycji K. Dankewycza i B. Latoszyńskiego. Studia podyplomowe kontynuowała w Konserwatorium Moskiewskim u N. Peyko. Od 1979 roku jest obecna w Zarządzie Związku Kompozytorów Ukrainy. Była wielokrotnie nagradzana za swoją twórczość, włączając Państwową Nagrodę im. Szewczenki, najwyższe odznaczenie w dziedzinie kultury. Zajmuje się również działalnością pedagogiczną w Kijowskim Instytucie Kultury.

(1650 (?), Kijów - 1723 (?), Moskwa), kompozytor, teoretyk, dyrygent chóralny i pedagog, jedna z pierwszych postaci ukraińskiego muzycznego życia swego czasu. W latach 70-tych XVII w. studiował w Jezuickiej Akademii w Wilnie. Przebywał również w Krakowie, Smoleńsku, Moskwie i Petersburgu. Jego najważniejsza praca "Gramatyka muzyczna" zawiera zasady tzw. partesnego śpiewu - wielogłosowej muzyki chóralnej, która zastąpiła w XVI w. dawną tradycję śpiewu monodycznego.

(ur. 1968 Iwano-Frankowski obwód) jest związana z lwowskim środowiskiem muzycznym. Ukończyła kompozycję w klasie Mirosława Skoryka w Lwowskim Konserwatorium Muzycznym, w którym od 1991 roku jest wykładowcą. Jest laureatem Nagrody im. L. Rewuckiego przyznawanej przez Ministerstwa Kultury Ukrainy. Jej utwory wykonywane są na festiwalach muzyki współczesnej „Kontrasty” we Lwowie, „Dwa Dni i Dwie Noce” w Odessie, „Kyiv Music Fest” w Kijowie i innych.

(ur. 1958, Iwano-Frankowski obwód) ukończyła kompozycję we Lwowskim Konserwatorium w klasie W. Flisa, a następnie studia aspiranckie w Kijowskim Konserwatorium u Mirosława Skoryka. Wykłada kompozycję w Kijowskiej Akademii Muzycznej. W 1999 roku otrzymała Państwową Nagrodę im. Tarasa Szewczenki.

(1906, Lwowskie woj. - 1995, Wiedeń) - dyrygent i kompozytor. Podstawy muzycznego wykształcenia zdobył w Wyższym Muzycznym Instytucie im. M. Łysenka we Lwowie, gdzie uczył się m.in. u Stanisława Ludkewycza.

(ur. 1952, Chmielnicki obwód) - kompozytor i wydawca. Ukończył kompozycję w Kijowskim Konserwatorium w 1976 roku. Był muzycznym redaktorem Ukraińskiego Radio (1976-79) i muzycznym dyrektorem Kijowskiego Teatru Młodego Widza (1979-83).

(ur. 1975, Lwów) - syn założyciela i dyrygenta chóru "Dudaryk" Mykoły Kacała, z zespołem czynnie związany od wieku 4 lat. Śpiewał w altach, a następnie w tenorach. W Chóralnej Szkole "Dudaryk" otrzymał podstawy muzycznego wykształcenia. Ukończył muzyczny fakultet Drohobyckiego Pedagogicznego Instytutu. Pracuje w chórze "Dudaryk" jako dyrygent. W jego kompozytorskim dorobku znajduje się m.in. Msza Łacińska (1999).

(1909 Kołomyja - 1983 Lwów) ukończył prawo na Uniwersytecie Lwowskim w 1931 roku. Studiował również fortepian w Instytucie Muzycznym im. Łysenki, a także kompozycję u Wasyla Barwinskiego i Adama Sołtysa we Lwowskim Konserwatorium, które ukończył w 1934 roku. Był nauczycielem muzyki, od 1952 roku wykładowcą, a od 1973 roku profesorem Lwowskiego Konserwatorium. Był również Przewodniczącym Lwowskiego Oddziału Związku Kompozytorów Ukrainy.

(1875, Kijowski obwód - 1944, Winnipeg) dyrygent, kompozytor, folklorysta, pedagog. Syn prawosławnego księdza, ukończył Teologiczne Seminarium w Kijowie w 1896 roku, a w 1901 roku Kijowską Akademię Teologiczną, gdzie w latach 1898-1901 był dyrygentem akademickiego chóru. W 1906 roku wstąpił do Muzyczno-Dramatycznej Szkoły Łysenki, gdzie studiował kompozycję u H. Lubomirskiego.

(1895, Żytomierz - 1968, Kijów), kompozytor, dyrygent, pedagog, ukończył w 1918 roku prawo na Uniwersytecie Kijowskim. Studiował równocześnie kompozycję u R. Gliera w Kijowskim Konserwatorium Muzycznym, gdzie uzyskał dyplom w 1919 roku, wykładając tam następnie teorię muzyki (1920-35). W latach 1935-37 był profesorem orkiestracji w Moskiewskim Konserwatorium. Od roku 1944 do końca życia był profesorem kompozycji Kijowskiego Konserwatorium. Był członkiem i przewodniczącym (1922-25) Asocjacji Muzyki Współczesnej, rozwiązanej przez komunistyczne władze w 1932 roku.

(1877, Kamieniec Podolski - 1921, Tulczyn), kompozytor, folklorysta, dyrygent, pedagog. Syn prawosławnego księdza, ukończył Seminarium Teologiczne w Kamieńcu Podolskim w 1899 roku. Pobierał prywatne lekcje harmonii i teorii muzyki u S. Barmotina i kompozycji u B. Jaworskiego. W latach 1903-04 uczęszczał również na lekcje muzyki przy carskiej kapeli chóralnej w Petersburgu, gdzie zdał egzamin na dyrygenta chóralnego.

(1879, Jarosław - 1979, Lwów) - kompozytor, dyrygent, muzykolog, folklorysta. W 1901 roku ukończył filozoficzny fakultet Lwowskiego Uniwersytetu. We Lwowie w latach 1898-1901 pobierał lekcje kompozycji u Adama Sołtysa. W latach 1901-07 wykładał w ukraińskich gimnazjach we Lwowie i Przemyślu. W latach 1907-08 swoje muzyczne studia kontynuował w Wiedniu u H. Gredenera (kontrapunkt) i A. Zemlinskiego (kompozycja). W 1909 roku otrzymał doktorat muzykologii na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie studiował u Guido Adlera.

(ur. 1957, Lwów), kompozytor i wiolonczelista. W latach 1975-80 studiował wiolonczelę u Jewhena Szpicera i kompozycję u Dezyderija Zadora we Lwowskim Konserwatorium. Studia podyplomowe kontynuował w Kijowie w klasie Wadyma Czerwowa (1980-82). Ważnym doświadczeniem kompozytorskim były spotkania z polskim kompozytorem Andrzejem Nikodemowiczem, mieszkającym we Lwowie do roku 1980. W 1979 roku Juri Łaniuk zdobywa I Nagrodę jako wiolonczelista na Konkursie im. Łysenki w Kijowie.

(1842, Połtawska gubernia - 1912, Kijów), założyciel nowej, romantycznej szkoły w ukraińskiej muzyce, pianista, dyrygent chóralny, folklorysta, pedagog i działacz społeczny. W 1864 roku ukończył przyrodniczy fakultet Kijowskiego Uniwersytetu. W latach 1867-69 studiował kompozycję i fortepian w Lipskim Konserwatorium. Od 1869 roku Łysenko mieszka i pracuje w Kijowie. W latach 1874-76 pobierał lekcje instrumentacji u Rimskiego-Korsakowa w Petersburgu.

(1889, Irżawec, obwód Czernihowski - 1977, Kijów) - kompozytor, pedagog i działacz muzyczny. Ukończył Muzyczno-Dramatyczną Szkołę Mykoły Łysenki, Kijowskie Konserwatorium Muzyczne w klasie kompozycji R. Gliera, a także wydział prawa Kijowskiego Uniwersytetu. Dużą część jego aktywności stanowiła działalność pedagogiczna - najpierw w szkole Łysenki, a następnie w Kijowskim Konserwatorium. Rewucki obok Latoszyńskiego należy do kompozytorów, którzy wyznaczyli drogę ukraińskiej muzyce XX wieku, zarówno swoją twórczością jak działalnością pedagogiczną.

ur. 1976 w Borszczewie na Ukrainie Zachodniej. W 1994 r. ukończył Kolegium Muzyczne w Tarnopolu. Studiował kompozycję w Akademii Muzycznej we Lwowie w klasie Mirosława Skoryka. Jest laureatem II Nagrody Międzynarodowego Konkursu Kompozytorów im. S. Prokofiewa (Ukraina, Mariopol, 2000), II Nagrody Narodowego Ogólnoukraińskiego Konkursu Młodych Artystów start (Ukraina, Kijów, 2003) i Nagrody Państwowej im. L. Rewuckiego.

(1865, Tarnopolskie - 1909, Stanisławów) muzyczną edukację pobierał u Władysława Wszelaczyńskiego i L. Lewickiego w Tarnopolu, a następnie we Lwowskim Konserwatorium u Karola Mikuli. Był aktywnym działaczem muzycznym - jednym z założycieli ukraińskiego towarzystwa chóralnego Bojan, a także członkiem Komitetu Publikacji Ukraińskich Pieśni Ludowych. Był również dyrygentem różnych chórów w Przemyślu, Drohobyczu i Stanisławowie, gdzie zorganizował wydawnictwo Muzyczna Biblioteka, wydające po raz pierwszy wiele utworów ukraińskich kompozytorów.

(ur. 1937, Kijów) ukończył w 1955 roku kijowski Instytut Inżynierii Budowlanej, zaś w latach 1958-64 studiował w kijowskim Konserwatorium Muzycznym kompozycję u Borysa Latoszyńskiego, harmonię i kontrapunkt u Lewka Rewuckiego. Był centralną postacią kijowskiej awangardy muzycznej w latach sześćdziesiątych. Debiutował w 1961 roku na "plenum" młodych kompozytorów ukraińskich, gdzie jego pierwsze ważniejsze dzieło, Kwintet fortepianowy, wzbudziło swego rodzaju sensację. W pierwszym okresie swojej twórczości przejął od Schönberga i Weberna technikę dwunastotonową.

(ur. 1938, Lwów) w latach 1956-60 studiował kompozycję u Adama Sołtysa we Lwowskim Konserwatorium, a w latach 1961-62 odbywał aspiranturę u Dmitrija Kabalewskiego w Moskiewskim Konserwatorium. Od 1962 roku był wykładowcą Lwowskiego Konserwatorium, a od 1966 roku wykładał teorię muzyki i kompozycję w Kijowskim Konserwatorium. Od 1984 roku jest profesorem katedry kompozycji Lwowskiego Konserwatorium, będąc jednocześnie jej przewodniczącym.

(ur. 1942, Zakarpacie), w latach 1962-63 studiował kompozycję u Adama Sołtysa we Lwowskim Konserwatorium, następnie w latach 1965-70 w Kijowskim Konserwatorium Muzycznym najpierw u Borysa Latoszyńskiego, a po jego śmierci u Myrosława Skoryka. W 1977 roku otrzymał Państwową Nagrodę im. Tarasa Szewczenki za Symfonię Nr 3 Ja utwierdzam się. W latach 1990-92 był Przewodniczącym Związku Kompozytorów Ukrainy.

(1882, Kijowski obwód, - 1922, Kijowski obwód), kompozytor, dyrygent chóralny, działacz społeczny. W latach 1897-1903 roku studiował w Kijowskim Seminarium Duchownym, gdzie wyróżniał się w śpiewie i chóralnej dyrygenturze. W 1899 roku został członkiem Studenckiego Chóru prowadzonego przez Łysenkę, a następnie jego asystentem. Muzyczną edukację zdobył w Muzyczno-Dramatycznej Szkole Łysenki w Kijowie (1904-07).

(1883 Charków - 1921 Kijów) - prawdziwe nazwisko Jakymenko - od 11 roku życia należał do Carskiej Dworskiej Kapeli Chóralnej w Petersburgu, w której jego starszy brat Fedir był nauczycielem. Ukończył Petersburskie Konserwatorium studiując u Liadowa i Rimskiego-Korsakowa.

(ur. 1955, Dniepropietrowsk) ukończył kompozycję w Kijowskim Konserwatorium Muzycznym w klasie Witalija Kirejka. Obecnie wykłada kompozycję w tymże Konserwatorium, przemianowanym na Kijowską Narodową Akademię Muzyczną. W latach 1992-95 był dyrektorem festiwalu muzyki współczesnej Muzyczne Forum Młodych. Od 1999 roku jest przewodniczącym Kijowskiego Oddziału Związku Kompozytorów Ukrainy.

(ur. 1960, Charków) jest absolwentem klasy W. Borisowa w charkowskim Instytucie Sztuki. Brał udział w Letnich Kursach dla młodych kompozytorów w Kazimierzu Dolnym w latach 1990 i 1991, gdzie słuchał wykładów L. Andriessena, W. Lutosławskiego, K. Pendereckiego, B. Schaeffera, M. Lindberga. Ma również za sobą Kursy Muzyki Komputerowej w Akademii Muzycznej w Krakowie, kursy mistrzowskie w Lerchenborgu (Dania) m.in. u E. Denisowa.

(1767, Kijów - 1808, Kijów), syn kijowskiego mieszczanina oświatę muzyczną zdobył w Kijowskiej Akademii Mohylańskiej (1776-87), gdzie wsławił się jako najlepszy śpiewak i skrzypek biorąc udział w akademickim chórze i orkiestrze. W 1788 roku na prośbę głównodowodzącego wojskami Moskwy i Moskiewskiej Guberni Jeropkina, Wedel jest wysłany przez zwierzchnika Akademii metropolitę Samuila Mysławskiego do Moskwy, gdzie obejmuje obowiązki kierującego chóralną kapelą do roku 1792.